+ Załóż konto

Rozrywka

O kinie...nieobiektywnie: cz. 84 - Kobieta w czerni
84. Kobieta w czerni (The Woman in Black) – 2012 Gatunek: Dramat, Horror MOJA OCENA: 3/10 (SŁABY) Nie jestem miłośnikiem horrorów. „Kobietę w czerni" zdecydowałem się obejrzeć ze względu na odtwórcę głównej roli Daniela Radcliffe'a. Jako zdeklarowanego potteromaniaka, ciekawią mnie poczynania młodych aktorów niezapomnianej serii. No i ...właściwie mógłbym skończyć w tym miejscu. Dla mnie jest to zupełne nieporozumienie. Film, który z założenia powinien trochę postraszyć, wywoływał we mnie wybuchy śmiechu. Owszem reżyser poszedł na całość i skorzystał z kanonu gatunku. Klasyczny horror, sine kolory, bezlistne drzewa, świszczący wiatr, stary dom itd. Być może wielbiciele tego rodzaju filmów ...
0
Leksykon filmowy. Melodramat cz. 1
Wielkie namiętności, emocje, śmiech i łzy, cierpiące bohaterki i niewierni mężowie- to cechy charakteryzujące melodramat. Choć jest to gatunek, który pojawił się na ekranach kin prawie natychmiast po narodzinach kina, to nadal jest chętnie oglądamy, bo widzowie- szczególnie kobiety- lubią oglądać filmy o miłości. Ja nie należę do zwolenników tego gatunku, ale postaram się jak najlepiej go omówić. Konwencje tego gatunku są jednolite. Melodramaty opowiadają o miłości dwojga ludzi, którzy przypadkowo zakochują się w sobie- często od pierwszego wejrzenia- jednak na ich drodze do szczęścia piętrzą się trudności. I od tego momentu akcja rozwija się w ...
0
O kinie...nieobiektywnie: cz. 83 - Ostatnia miłość na Ziemi
83. Ostatnia miłość na Ziemi (Perfect Sense) – 2011 Gatunek: Melodramat, Sci-Fi MOJA OCENA: 5/10 (ŚREDNI) Ostatnia miłość na Ziemi nie jest – jak niektórzy twierdzą – filmem katastroficznym.Film Davida Mackenziego gatunkowo sklasyfikowany został jako melodramat sci-fi. Takie połączenie na pierwszy rzut oka wydawać się może dziwne i co za tym idzie dość mylące, ponieważ zdecydowanie nie jest to też klasyczne kino sci-fi. Fabuła rozgrywa się tu, prawdopodobnie, w niedalekiej przyszłości. Specyfika rzeczywistości, w której żyją bohaterowie, polega na dziwnej chorobie atakującej stopniowo mieszkańców całej planety. Wirus pozbawia ludzi ich zmysłów, a dzieje się to w procesie o ...
0
Leksykon filmowy. Dreszczowiec (thriller) cz. 3
Zabiegiem tworzącym akcję dreszczowców często jest także postawienie bohaterów przed niespodziewanie szybką okazją nieuczciwego wzbogacenia się, czyli inaczej mówiąc skonfrontowanie ich dotychczasowych wartości z magiczną siłą pieniądza. Takimi filmami są: "W pełnym słońcu", "Płytki grób"- opowiadający o trójce przyjaciół, którzy zmieniają się w bezwzględnych morderców po znalezieniu walizki z gotówką czy "Prosty plan"- o trójce mężczyzn, którzy we wraku samolotu odnajdują torbę pełną gotówki. Dreszczowce terrorystyczne, zwane teraz najczęściej thrillerami należy uznać za pierwszą formę współczesnego filmu tego typu. Filmy takie mają wywoływać strach spowodowany ekstremizmem politycznym i wzrostem nowoczesnej technologii. Jest to hybryda gatunkowa, łącząca ...
0
O kinie...nieobiektywnie: cz. 82 - Dziennik zakrapiany rumem
82. Dziennik zakrapiany rumem (The Rum Diary) – 2011 Gatunek: Dramat MOJA OCENA: 5/10 (ŚREDNI) Kolejny film, który bardzo chciałem zobaczyć. No bo, wiadomo, Depp. I pudło. Było nie za bardzo. Paul Kemp (Johnny Depp) przyjeżdża do Portoryko jako polecony pracownik. Plan jest taki: oderwie się trochę od stresującego molochu, jakim jest Nowy Jork, odetchnie świeżym, nadmorskim powietrzem, popracuje w spokoju, może nawet porzuci kieliszek na rzecz mniej uzależniających i degenerujących używek.Kiedy jednak, będąc już na miejscu, orientuje się w portorykańskich realiach i atmosferze panującej w pracy, poddaje się tej karaibskiej demoralizacji. A kiedy film zaczyna się urywać, ...
0
O kinie...nieobiektywnie: cz. 81 - Nietykalni
81. Nietykalni (Intouchables) – 2011 Gatunek: Biograficzny, Dramat, Komedia MOJA OCENA: 7/10 (DOBRY) To film, po którego obejrzeniu pozostaje w nas uczucie ciepła, rozlewającego się na duszę, i uśmiech na twarzy na samo wspomnienie dialogów, gestów, spojrzeń, uśmiechu, scen. Nietykalni – francuski komediodramat, przy którym wszystko staje się jakby trochę lepsze. Philippe (François Cluzet) jest sparaliżowany. Ciężar codziennej egzystencji pomaga mu dźwigać liczna służba, w skład której wchodzi m.in. osobisty pielęgniarz i towarzysz w jednym. Ale o dobrego pracownika ciężko – średnio co dwa tygodnie w willi Philippe odbywa się casting. Kandydaci dwoją się i troją, by przekonać ...
1
O kinie...nieobiektywnie: cz. 80 - Mój tydzień z Marilyn
80. Mój tydzień z Marilyn (My Week with Marilyn) – 2011 Gatunek: Biograficzny, Dramat MOJA OCENA: 5/10 (ŚREDNI) Film Simona Curtisa opowiada tydzień z życia Marilyn Monroe. A ten spędziła ona na planie filmu Książę i aktoreczka, którego zdjęcia odbywały się w Londynie. Marilyn jest już w tym czasie celebrytką jak się patrzy i ewidentnie gwiazdorzy. W międzyczasie jednak udowadnia, że nie bez kozery stała się ikoną kina i swoją grą zachwyca zarówno swojego filmowego partnera i reżysera filmu Laurence'a Oliviera (Kenneth Branagh), jak i całą ekipę filmową. W tym młodziutkiego asystenta reżysera, Colina (Eddie Redmayne), który dla Marilyn ...
0
Leksykon filmowy. Dreszczowiec (thriller) cz. 2
Prawdziwym mistrzem thrillerów psychologicznych był Alfred Hitchcock. Motyw psychopatycznego bohatera przejawia się w wielu jego filmach. Ten wybitny reżyser nazywany nie bez przyczyny 'mistrzem suspensu" jest jedną z największych ikon kina. Dlatego jego twórczość omówię osobno. Wiele z jego filmów bowiem to prawdziwe perełki gatunku, dlatego zasługują na coś więcej niż tylko krótką wzmiankę. Motyw sympatycznego bohatera, który okazuje się sadystą wykorzystywało wiele rożnych reżyserów w wielu różnych odsłonach. Tak było w przypadku filmu "Pan Verdoux" z 1947 w reżyserii Charliego Chaplina., gdzie bohaterem jest szarmancki mężczyzna w średnim wieku w rzeczywistości wyrafinowany morderca. Inne filmy ...
0
O kinie...nieobiektywnie: cz. 79 - Skóra, w której żyję
79. Skóra, w której żyję (La piel que habito) – 2011 Gatunek: Dramat, Thriller MOJA OCENA: 6/10 (NIEZŁY) Trudno jest powiedzieć, o czym jest Skóra, w której żyję, nie zdradzając z pozoru nieistotnych elementów fabuły. Mamy Roberta (Antonio Banderas) – wysokiej klasy chirurga plastycznego. Robert nie jest ani szczęśliwy, ani zdrowy psychicznie/etycznie. Mamy też Verę (Elena Anaya) – jego nietypową pacjentkę, której historia, wyłaniająca się na naszych oczach, mrozi krew w żyłach. Jest też Marilia (Marisa Paredes) – służąca, która w dzieje rodziny Ledgardów jest zaangażowana dużo bardziej niż na służbę domową przystało. I Tygrys (Roberto Álamo), o którym nie ...
0
To myśli nas mobilizują
Z moich przemyśleń. Chęć osiągnięcia, jest karmą nadzieitak jak nadzieja, jest impulsem dążenia. To banalne, jednak dzięki temu idziemy do przodu. Limeryki Limeryki skurczybykito króciutkie są wierszykitrochę światła, trochę cieniatrochę bawi, nic nie zmienia. ...
0
O kinie...nieobiektywnie: cz. 78 - Jagodowa miłość
78. Jagodowa miłość (My Blueberry Nights) – 2007 Gatunek: Romans MOJA OCENA: 5/10 (ŚREDNI) Film chińskiego reżysera Kar Wai Wonga obejrzało znacznie więcej osób niż jego azjatyckie produkcje, ale co z tego, skoro obejrzało film jedynie dobry. To obraz z klimatem, miłość unosi się w powietrzu, jest w geście, uśmiechu, w jedzeniu jagodowego placka, w paleniu papierosa, a wszystko to zilustrowano piosenkami z gatunku „pościelowych". Do głównej roli reżyser zatrudnił piosenkarkę Norah Jones, dla której był to aktorski debiut. Biorąc pod uwagę fakt, że pojawia się ona praktycznie w każdej scenie, istniała ewentualność, że amatorka może zepsuć film. ...
0
O kinie...nieobiektywnie: cz. 77 - Dziecko Rosemary
77. Dziecko Rosemary (Rosemary's Baby) – 1968 Gatunek: Horror, Psychologiczny MOJA OCENA: 8/10 (BARDZO DOBRY) „Dziecko Rosemary" – pierwszy amerykański film Romana Polańskiego nie tylko otworzył przed polskim reżyserem hollywoodzkie salony, ale od razu stał się pierwszym obrazem nowego nurtu w kinie grozy, tak zwanego horroru satanicznego lub okultystycznego. Wciąż pozostaje najwybitniejszym przedstawicielem gatunku, który znalazł godne naśladownictwo w takich dziełach, jak „Egzorcysta", „Omen", czy późniejszy „Harry Angel". Roman Polański, w tym czasie 34 letni reżyser, wspiął się na wyżyny swojego talentu tworząc obraz, który od pierwszych kadrów bezceremonialnie przykuwa uwagę widza. Zgodnie ze słowami samego Polańskiego, film rozpoczyna ...
1
Leksykon filmowy. Dreszczowiec (Thriller) cz. 1
Dreszczowcem nazywamy film, który wywołuje u widzów dreszcz emocji i niepokoju. Ponieważ dzieła o powikłanej intrydze i pewnej dawce napięcia można także znaleźć niemal w każdym sensacyjnym gatunku filmowym dreszczowiec często bywa uważany za megagatunek. Wspólną cechą wszystkich thrillerów jest bez wątpienia stale potęgowany niepokój i świadomość ciągłego zagrożenia. Angielski wyraz "thriller" został utworzony od czasownika "thrill", oznaczającego wywieranie wstrząsającego wrażenia oraz wywoływanie dreszczyku grozy. Dlatego uznanie dzieła filmowego za dreszczowiec stało się wyróżnieniem obiecującym widzom dawkę niezwykłych przeżyć i niecodziennych wrażeń, niejednokrotnie łamiących tematy tabu. Częstym błędem jest utożsamianie dreszczowca z horrorem. Wprawdzie oba ...
0
Odrzućmy cynizm i kochajmy się.
Patrząc szerzej na życie, to mam wrażenie, że człowiek traci piękno istoty kierującej się rozumem i sercem. Miejsce logiki zajmuje cynizm w towarzystwie pychy. Skąd taki wniosek? Ze zwykłej obserwacji. Przecież naiwnością by było sądzić, że ludzie nie zdają sobie sprawy ze swojej marności. Otaczając się dużą ilością drogich rzeczy (najczęściej zbędnych) nie stajemy się, ani mądrzejsi, ani młodsi, czy też zdrowsi? Po co nam zatem ten blirt?Niewątpliwie, do pobudzenia niskich uczuć, swojej rzekomej ważności.Coś takiego jak partnerstwo, mimo różnic majątkowych, nie znajduje zrozumienia.A przecież to los kręci karuzelą życia, i sprawia, że co rusz ...
2
O kinie...nieobiektywnie: cz. 76 - Duża ryba
76. Duża ryba (Big Fish) – 2003 Gatunek: Dramat, Fantasy MOJA OCENA: 8/10 (BARDZO DOBRY)        POLECAM!!!!!!!!!! Dzięki filmowi „Big Fish" możemy przenieść się na chwilę do świata marzeń i fantazji, zapominając o nieistotnych problemach, które sprawiają, że nie jesteśmy w stanie doceniać otaczających nas ludzi.„Big Fish" podzielił wielbicieli Tima Burtona. Niektórzy z nich uważają bowiem, że produkcja zawiera zbyt mało cech charakterystycznych dla dzieł tego artysty. Uważam jednak, że Burton bardzo sprawnie wyreżyserował opisywany film.Z dużą zręcznością wplótł fantastykę, a także inne elementy, które można było zauważyć w jego wcześniejszych produkcjach, m.in. poskręcane drzewa, klaunów, ...
0
O kinie...nieobiektywnie: cz. 75 - Hitchcock
75. Hitchcock (2012) Gatunek: Biograficzny, Dramat MOJA OCENA: 7/10 (DOBRY) Film stanowi wycinek z życia Alfreda Hitchocka (w tej roli Anthony Hopkins), a konkretnie jego pracy nad słynną Psychozą. Ale w toku akcji mamy okazję przyglądać się nie tylko kulisom powstawania filmu, ale także relacji państwa Hitchcocków – relacji z długim stażem, z pozoru stabilnej, ale tak naprawdę skrywającej wiele niedopowiedzeń i wzajemnych, niespełnionych oczekiwań. Dla fanów kina Hitchcocka, film Gervasiego nie będzie pewnie ani odkryciem, ani artystycznym objawieniem. Psychoza, która miała być rzekomo osią filmu, powstaje w tle faktycznych wydarzeń, które dzięki dobrze przemyślanej realizacji, wysuwają się ...
0
O kinie...nieobiektywnie: cz. 74 - Koneser
74. Koneser (La Migliore offerta) – 2013 Gatunek: Kryminał, Melodramat MOJA OCENA: 7/10 (DOBRY) Znakomity, wysublimowany film! Wszystko tu jest wykwintne – atmosfera wielkich dzieł sztuki, stare, zakurzone meble stylizowane na wszystkie niemal epoki, wielkie, lśniące dobrym smakiem wille, kulinarne kompozycje w restauracjach z trzema gwiazdkami, piękni ludzie z grubymi portfelami, nawet kolekcja garniturów i rękawiczek Oldmana. Świat łączący wielkie pieniądze i wielką kulturę, który imponuje i jest marzeniem wielu. Zamknięto w nim galerię przedziwnych postaci – przedziwnych, bo zupełnie niezwykłych i dalekich naszemu codziennemu życiu. Jest tu tytułowy koneser, który może i zachowuje się czasem niekulturalnie, ale jest ...
0
O kinie...nieobiektywnie: cz. 73 - Kochankowie z Księżyca
73. Kochankowie z Księżyca (Moonrise Kingdom) – 2012 Gatunek: Dramat, Komedia, Romans MOJA OCENA: 6/10 (NIEZŁY) Kochankowie z Księżyca w pierwotnym zamyśle musieli być baśnią. Niezwykła barwna stylistyka, wyraziste, czasem nawet zbyt jaskrawe zdjęcia, charakterystyczni bohaterowie, specyficzna gra aktorska, nadrealistyczna konwencja – wszystko to sprawia wrażenie uczestniczenia w czymś tak nierzeczywistym, że aż magicznym. Bo i magiczny jest cały ten dziwaczny film, który raz zdumiewa, innym razem bawi, zawsze jednak pobudza wyobraźnię, przyciąga i czaruje. Anderson z prostej fabuły komponuje zabarwioną dużą dawką humoru, ale jednak dość poważną historię o dojrzewaniu, przyjaźni i potrzebie akceptacji. To świat widziany oczyma ...
0
Leksykon filmowy. Horror cz. 4
Kinowy strach lat osiemdziesiątych przybrał postać Freddiego Kruegera- antybohatera cyklu filmów: "Koszmar z Ulicy Wiązów" Wesa Cravena. Do dziś filmem chętnie oglądanym na Zachodzie jest film "Martwe zło" z 1982 roku w reżyserii Sama Raimiego, zrealizowany za pieniądze zebrane przez mieszkańców miasteczka reżysera. Ten film to makabryczna mieszanka komedii i krwawego horroru. Oddzielną grupę filmów stanowią horrory z pogranicza fantastyki, które zawładnęły kinem pod koniec lat siedemdziesiątych i w latach osiemdziesiątych. Zaliczyć do nich można m. in.: świetny film "Obcy- ósmy pasażer Nostrono Ridleya Scotta i jego kolejne części, "Coś" Johna Carpentera czy "Muchę" Davida Cronenberga. ...
1
Polityczne  wydarzenie!
Mariasz dzisiaj powstał nowy -taki praawie zawodowy.Lech i Grzegorz, ramię w ramięnikt nie ściemnia, nikt nie kłamie.Lech ma swoje wynurzenia -choć wypięty przed nim stojęto wcale się go nie bojęjak chce r*chać, to niech r*chaja poczekam, i posłuchambo nikt nie pyta, nikt nie wołakto tu król a kto królowa.Pytanie zawisło w sieci -czy ten mariasz się rozleci?Jestem za, a, a nawet przeciw.Grzesiek ruszył dziś na flankiżeby zdobyć jakieś branki -strasznie pusto dookoła -tylko Petru siedzi sobiei po jajach ruskich ...
0
O kinie...nieobiektywnie: cz. 72 - Służące
72. Służące (The Help) – 2011 Gatunek: Dramat MOJA OCENA: 8/10 (BARDZO DOBRY)   POLECAM!!!! Co bym tu nie napisał, nie ustrzegę się przed wychwaleniem tego filmu na wszystkie strony. Historia, którą przedstawia reżyser Tate Taylor jest przejmującą opowieścią o uprzedzeniach (nie tylko rasowych) i próbą odpowiedzi na pytanie, gdzie leży granica między zarządzaniem a rządzeniem i tyranizowaniem. To też opowieść o macierzyństwie, rozumianym nie jako wydawanie na świat dzieci, ale ich realne wychowanie, a także rolach społecznych i oczekiwaniach wobec ich realizacji, jakie tworzy najbliższa społeczność. Oczywiście, że wszystko to jest mocno uproszczone, a postaci skonstruowane dość schematycznie. ...
0
O kinie...nieobiektywnie: cz. 71 - Żywot Briana
71. Żywot Briana (Life of Brian) – 1979 Gatunek: Komedia MOJA OCENA: 9/10 (REWELACYJNY)    POLECAM!!!!!!!!!!!!!!!!! Drugi pełnometrażowy film nakręcony przez członków brytyjskiej grupy komediowej Monty Python. Film genialny, niepowtarzalny, nie dla wszystkich i nie przez wszystkich rozumiany. „Żywot Briana", jedno z najbardziej błyskotliwych i dopieszczonych dzieł grupy Monty Python, był od samego początku filmem kontrowersyjnym. Spotkał się z ogromną falą krytyki, został potępiony zarówno przez reprezentantów Kościoła katolickiego, protestantów jak i rabinów żydowskich. Jeśli jednak ktoś ma głębokie poczucie humoru, nie obrusza się na kpinę z religijności, której wiele aspektów „Żywot Briana" wyszydza, to przy filmie Pythonów ...
0
Leksykon fimowy. Horror cz. 3
W Stanach Zjednoczonych na potrzeby filmu zastosowano w latach pięćdziesiątych nowe techniki barwne, szeroki ekran oraz wykorzystano krótkotrwałe zainteresowanie systemami obrazu trójwymiarowego. Publiczność, zniechęconą do ciągle powtarzających się schematów filmów grozy próbowano przyciągnąć do kin na przykład wibrującymi krzesłami na widowni, czy fosforyzującym szkieletem unoszącym się nad głowami widzów podczas pokazu filmu "Dom z nawiedzonego wzgórza" jednak bez powodzenia. Najważniejszym wydarzeniem w dziedzinie filmu grozy tego okresu było podjęcie nowego tematu, tematu, który reżyserzy horrorów dotychczas ignorowali- a mianowicie tematu psychozy. Zło tkwiące w człowieku zostało sprowadzone do kategorii medycznych, a zamiast wilkołaków i wampirów pojawił ...
0
O kinie...nieobiektywnie: cz. 70 - Transcendencja
70. Transcendencja (Transcendency) – 2014 Gatunek: Dramat, Sci-Fi MOJA OCENA: 5/10 (ŚREDNI) Z dużym zaciekawieniem zabrałem się za obejrzenie "Transcendencji". Ciekawy temat, no i znów Johnny Depp, w którym wciąż tkwi potencjał, ale mam wrażenie, że aktor od kilku dobrych lat z nieznanych przyczyn stara się go przed nami ukryć pod pieczołowicie przygotowaną charakteryzacją. Rola w „Transcendencji" mogła pozwolić mu choć na chwilę zmienić ten nieco błaznowaty wizerunek.To wszystko mogło popychać do zainteresowania się tą fantastycznonaukową produkcją. Konfrontacja z finalnym produktem okazała się być jednak rozczarowująca, gdyż nie pozostawiła w sobie wiele z tego, czym zapowiadała, że będzie. ...
0
O kinie...nieobiektywnie: cz. 69 - Kołysanka
69. Kołysanka – 2010 Gatunek: Czarna komedia MOJA OCENA: 6/10 (NIEZŁY) Nie takie wampiry straszne, jak je malują na plakacie. Juliusz Machulski nakręcił poczciwą komedię familijną, w której nie pada ani jedno brzydkie słowo, a makabry i przemocy tu tyle, co przy wizycie u stomatologa. Jednak, choć film nie zawiera większości kluczowych elementów, które definiowały dotąd horror o krwiopijcach, jest to jedna z ciekawszych prób zabawy z wyssanym ze świeżości gatunkiem. Wampiry Machulskiego nie boją się słonecznego światła, a zamiast w szyje, wolą wgryzać się w nogi. W dodatku nękają ich takie same problemy jak wszystkich mieszkańców Mazur: kryzys ...
1
O kinie...nieobiektywnie: cz. 68 - JFK
68. JFK – 1991 Gatunek: Dramat, Historyczny, Kryminał MOJA OCENA: 8/10 (BARDZO DOBRY) Zabójstwo Johna Kennedy'ego pozostaje jednym z najważniejszych punktów zwrotnych w historii USA. Często określane jako moment, w którym Stany Zjednoczone „utraciły niewinność", jest jednym z czynników, które zmusiły społeczeństwo amerykańskie do porzucenia swego modelu życia, opartego na mieszance samozadowolenia i obłudy. Nie wszystkim bowiem wystarczało tłumaczenie, jakoby za śmierć głowy państwa odpowiadał działający w pojedynkę zagorzały lewicowiec, znany pod nazwiskiem Lee Harvey Oswald. Jedną z takich osób, a zarazem pierwszą, która swe wątpliwości przekuły w działanie, był prokurator okręgowy Nowego Orleanu, Jim Garrison. Garrison to ...
0
Kibic naiwniak
Zastanawiając się nad tym co we wtorkowy wieczór wydarzy się na słynnym stadionie Santiago Bernabeu gdzie wielki Real Madryt obrońca trofeum w trzeciej kolejce LM podejmować będzie mistrza Polski czyli ukochaną Legie Warszawa uświadomiłem sobie że cecha mojego charakteru jaką jest naiwność już się chyba raczej nie zmieni i mnie nie opuści . Bo ja mimo wszystko wierzę w stolicy Hiszpanii stanie się szeroko rozumiany cud. W tym pojedynku wydarzyć się możne naprawdę dużo. Ot chociażby kto by pomyślał że niedawny mecz naszej reprezentacji z Armenią będzie miał taki a nie inny przebieg. Dużo zależeć też będzie od samej ...
4