+ Załóż konto
Strona główna > Rozrywka > O kinie...nieobiektywnie: cz. 69 - Kołysanka
Askaniusz
#Askaniusz
2016-10-17

Good job

8

O kinie...nieobiektywnie: cz. 69 - Kołysanka

69. Kołysanka – 2010

Gatunek: Czarna komedia

MOJA OCENA: 6/10 (NIEZŁY)

Nie takie wampiry straszne, jak je malują na plakacie. Juliusz Machulski nakręcił poczciwą komedię familijną, w której nie pada ani jedno brzydkie słowo, a makabry i przemocy tu tyle, co przy wizycie u stomatologa. Jednak, choć film nie zawiera większości kluczowych elementów, które definiowały dotąd horror o krwiopijcach, jest to jedna z ciekawszych prób zabawy z wyssanym ze świeżości gatunkiem.

Wampiry Machulskiego nie boją się słonecznego światła, a zamiast w szyje, wolą wgryzać się w nogi. W dodatku nękają ich takie same problemy jak wszystkich mieszkańców Mazur: kryzys ekonomiczny, wielodzietność i niemieccy turyści próbujący kupić ich ziemię. Gustująca w ciepłej RH+ rodzina Makarewiczów potrafi dać jednak odpór obcemu kapitałowi, zakuwając go w dyby. Krew znad Renu okazuje się zresztą mało pożywna – nakarmione nią niemowlę nabawia się kolki. Nie odzierając wampirów z ich tajemniczości i mrocznego uroku, Machulski wraz ze scenarzystą Adamem Dobrzyckim potrafił wzbogacić ich wizerunek o typowo polskie cechy charakteru. Efekt jest znakomity.
Na największe brawa zasługuje przede wszystkim zespół aktorski, który bez większych problemów wszedł w konwencję ironicznej komedii grozy. Ogolony na łyso Robert Więckiewicz może konkurować z Belą Lugosim i Christopherem Lee o tytuł najbardziej uwodzicielskiego krwiopijcy.

Bardzo ciekawa jest czołówka, stylizowana na ilustracje ze średniowiecznych manuskryptów. Podoba mi się też wpadająca w ucho melodia tytułowa.

„Kołysanka" to obraz... sympatyczny, ładnie zrobiony, przyzwoicie zagrany i zabawny. Jeden z niewielu polskich filmów ostatnich lat, który jest po prostu tym co lubię w kinie. Jest rozrywką z przymrużeniem oka, oderwaniem od rzeczywistości, nie ma w nim zbędnej wulgarności, przeładowania efektami specjalnymi. Polecam, chociaż nie każdemu się zapewne spodoba.

Kołysanka – 2010 – Reżyseria: Juliusz Machulski, w rolach głównych: Robert Więckiewicz, Małgorzata Buczkowska, Janusz Chabor, Filip Ochiński, Weronika Kosobudzka, Julia Janiszewska, Krzysztof Kiersznowski, Ewa Ziętek, Michał Zieliński, Krzysztof Stelmaszyk

Adres URL:

Leksykon filmowy. Film katastroficzny cz. 2
W latach sześćdziesiątych XX wieku liczba filmów katastroficznych nie przekroczyła 20 tytułów. Wśród nich znalazł się: "The Last Voyage"- opowieść o morskiej podróży liniowcem zakłóconej przez wybuch kotła parowego. W 1969 roku powstał film "Wulkan"- opowiadający autentyczną historię potężnego wybuchu wulkanu Kratakau w 1883 roku. Siłę wybuchu specjaliści określili jako zbliżoną do siły eksplozji bomby atomowej. Ciągle także powracał motyw zagłady nuklearnej. Najlepszym filmem tej dekady opowiadającym o zagładzie atomowej był brytyjski "War Game" z 1965 roku. Ten utrzymany w dokumentalnym stylu obraz opowiadał o świecie po zakończeniu wojny jądrowej. Poważne pytania stawiał także Sidney Lumet ...
0
Leksykon filmowy. Film katastroficzny cz. 1
Jedną z naczelnych zasad dobrych producentów filmowych jest dbanie, aby ich filmy dostarczały widzom silnych emocji. Widz bowiem czuje się usatysfakcjonowany wtedy, gdy przez dwie godziny trwania seansu nie pamięta o realnym świecie i daje się całkowicie wciągnąć w fabułę filmu. Do takiego stanu przyczynia się z całą pewnością film katastroficzny. Początki tego gatunku filmowego sięgają końca lat dwudziestych XX wieku. W 1929 roku reżyser Ewald Andre Dupont nakręcił film "Atlantic", będący ekranizacją dramatu Ernesta Raymonda o zatonięciu luksusowego brytyjskiego parowca "Titanic" w 1912 roku. Zrealizowany w dwóch wersjach językowych- angielskiej i niemieckiej- uznawany jest za ...
0
Leksykon filmowy. Film noir cz. 3
W filmach noir- jak wspomniałam- zło objawia się pod postacią pięknych, ale cynicznych i niebezpiecznych kobiet. Te femme fatale odgrywają ogromną rolę w fabułach "czarnych filmów". Do najsłynniejszych odtwórczyń ról kobiet fatalnych należały: Jane Greer- "Brzemię przeszłości", Rita Hayworth- "Gilda", Ava Garner- "Zabójcy" czy Lana Turner-"Listonosz zawsze dzwoni dwa razy". Grane przez nie bohaterki do perfekcji opanowały sztukę uwodzenia i wykorzystywania mężczyzn. Filmowe kobiety fatalne wyprzedzały swoją epokę o kilka dekad, ponieważ często kierowały się zasadami skrajnego feminizmu. Odmawiały grania ról żon i matek, a małżeństwo traktowały jako ograniczenie własnej wolności. Z premedytacją używały swej fizycznej ...
0
Leksykon filmowy. Film noir cz. 2
Pierwsze filmy noir przypominały "Sokoła maltańskiego"- były to detektywistyczne dreszczowce, bardzo często oparte na powieściach sensacyjnych Raymonda Chandlera, Jamesa M. Caina czy Dashiella Hametta. Centralną postacią w nich jest cyniczny samotnik, który spotyka na swojej drodze piękną femme fatale- kobietę fatalną. Przez ekran przewijała się galeria typów spod ciemnej gwiazdy: skorumpowani gliniarze, łajdacy, gangsterzy, oszuści, drobni kryminaliści i mordercy. Mimo negatywnego świata jaki kreował, czarny film posługiwał się też swoistą sprawiedliwością: kobieta fatalna sprowadzała śmierć na swoich kochanków, padała ofiarą własnej przewrotności i w finale albo ginęła, albo trafiała w ręce stróżów prawa. Początkowo bohaterowie filmów ...
0
Leksykon filmowy. Film noir cz. 1
Film noir jest podgatunkiem omówionego wcześniej przeze mnie filmu gangsterskiego. Filmy z tego gatunku cechowały obrazy ciemnych biur detektywów, ulice pełne śmieci, opuszczone i zakurzone magazyny, bohaterowie o podwójnej moralności. Nie jest to gatunek łatwy w odbiorze i nie należy też do moich ulubionych, ale postaram się przedstawić go jak najdokładniej. Określenie "film noir" ("czarny film") zostało utworzone przez francuskich krytyków w połowie lat czterdziestych XX wieku i nadane amerykańskim filmom o danej atmosferze. Były to historie kryminalno-detektywistyczne, koncentrujące się wokół tematu perwersyjnych namiętności, korupcji, zdrady, cynizmu i rozczarowania. Filmy tego gatunku dały reżyserom okazję do ...
0
Leksykon filmowy. Film gangsterski cz. 3
Pod koniec lat 50. XX wieku pojawiły się filmy o "starych, dobrych czasach", gdy gangsterzy załatwiali porachunki w ulicznych strzelaninach.Do takich właśnie filmów utrzymanych w tendencji lat trzydziestych należą: "Machine Gun Kelly"z 1958 roku z Charlesem Bronsonem, "Al Capone", czy "Bloody Mama". Największy sukces odniósł jednak film "Bonnie i Clyde" z 1967 roku- obraz pełen przemocy i zbrodni. Główni bohaterowie tego filmu- para zakochanych w sobie rabusiów- stali się postaciami mitycznymi. A słynne zdanie: "Rabujemy banki" przeszło już do kanonu kultowych filmowych kwestii. Film ten wywołał gwałtowne kontrowersje, gdyż nie tylko przesunął granice przemocy prezentowanej w kinie ...
0
więcej

Komentarze

gladys59
Bardzo lubię.... polskie wampiry.... chyba tak wyglądają w rzeczywistości... swoje dziś zrobiłam, może obejrzę jeszcze raz... dałabym wyższą notę
#gladys59 - Zgłoś nadużycie 0 0
Aby dodawać komentarze należy być zalogowanym.
Zaloguj się lub załóż nowe konto
Jak to mądry nie umiał ,, głupiemu " wytłumaczyć
Kiedy słucham dyskusji w których mądrzy inteligentni wykształceni ludzie szukają przyczyn zwycięstwa w Polsce PIS i jego sporego poparcia po roku rządów, kiedy elita profesorów dziennikarzy itd. Zastanawia się dlaczego Brytyjczycy zdecydowali się na wyjście z UE i wreszcie dlaczego nowym Prezydentem USA został kontrowersyjny Donald Tramp to tak sobie myślę że mądry toczy walkę z ,, głupim " i nie może zrozumieć dlaczego ją przegrywa. Od razu wyraźnie zaznaczam : szanuję każdego mądrego wykształconego, inteligentnego człowieka, przede wszystkim za to że jeśli te wszystkie umiejętności wykorzystuje w dobrym celi i jeśli sam szanuje tego kto akurat nie ma ...
4
"Magiczne miejsce" Agnieszka Krawczyk
Czy w swoim życiu macie takie magiczne miejsce, do którego często wracacie? Jakaś miejscowość z wakacji, ogród, coś z czym macie miłe wspomnienia, gdzie myślami często wracacie. Ja mam kilka takich miejsc,do których moje serce bije szczególnie mocno. Witold pracownik ministerstwa kupił pałac. Ten pałac znajduje się w małej wiosce Ida, gdzie życie toczy się wolnej, a wszyscy mieszkańcy się znają. Witold przyjechał w Warszawy czy wzbudził ciekawość mieszkańców. Kto miastowy chciałby w takiej małej wiosce oderwanej od świata remontować pałac i wiązać z nim swoją przyszłość. Poznaj sołtysową Milę, która robi na nim ogromne wrażenie. Mila jest wszechstronnie uzdolniona ...
0
Jednym poparcie drugim nakład
Każda kolejna afera, problem, sytuacja potwierdza i utwierdza mnie w przekonaniu że wiodące media w Polsce czy to bardziej lewicowe czy prawicowe nie próbują już nawet zachowywać neutralności i obiektywizmu a stają się sztabem partii oraz wybranej przez siebie ideologii. I to nie jest tak że uważam że to coś złego. Nie podoba mi się coraz większe ataki lustracja przeciwników. W myśl zasady tylko moja racja jest słuszna. Zamiast konkretnej dyskusji mamy wojnę na haki i ośmieszanie , obrażanie jedni drugich. Ktoś mnie ostatnio spytał : skąd taka nagonka na kibiców Legii Warszawa przy okazji niedawnego meczu z Realem ...
1
Via doloris, czyli PKP kiedyś i dziś.
W zasadzie od wielu lat jestem odcięta od telewizji. W momencie gdy opuściłam moje małe miasteczko, na rzecz edukacji licealnej w Warszawie podjęłam świadomą decyzję, porzucenia tego medium. Głównie dlatego, że jedyny program telewizyjny do zaakceptowania to Teleexpress. Ale dla jednego zapewniającego rozrywkę programu nie powinno się ratować Sodomy. Niemniej jednak ciesząc się urlopem w domu rodzinnym, chcąc nie chcąc, słyszę czasem ten szatański głos dobiegający z pokoju dziennego. Jak wielkim moim zaskoczeniem było kiedy głównym tematem nudnych gadanin w tym roku (poza polityką) były Polskie Koleje Państwowe. Oczywiście temat ten zawsze gdzieś był poruszany w mediach, niemniej jednak mam ...
0
O kinie...nieobiektywnie: cz. 38 - Edward Nożycoręki
38. Edward Nożycoręki (Edward Scissorhands) – 1990 Gatunek: Dramat, Fantasy MOJA OCENA: 9/10 (REWELACYJNY)             POLECAM !!! „Edward Nożycoręki" to jeden z pierwszych znanych filmów genialnego reżysera Tima Burtona. Odniósł wielki sukces, a twórcom i aktorom występującym w nim zapewnił popularność i przychylność krytyków. Obraz ten jest pięknym dramatem fantasy, który wzrusza, rozśmiesza i skłania do przemyśleń każdego widza. Pierwszą rzeczą, która nas urzeka swoim pięknem jest muzyka. Jest to owoc pracy reżysera Tima Burtona z wieloletnim przyjacielem Dannym Elfmanem. Utwory skomponowane do tego filmu szybko zapadają w pamięć. Są melodyjne, tajemnicze i bajkowe, ...
4
Panna Pożyczalska, czyli historia pewnej torebki
Była sobie torebeczka, mała czarna skórzana, do noszenia w ręku jak kuferek i przez ramię na długim paseczku. Torebeczka była własnością pani Magdy. Była ładna, wygodna, więc pani Magda lubiła ją nosić. Ale nie tylko pani Magda, jak się wkrótce okaże...Pewnego razu torebeczka pojechała na pogrzeb jako dodatek czarnego stroju koleżanki pani Magdy. ale szybko po ceremonii wróciła z powrotem do swojej właścicielki.Pani Magda ma sąsiadkę, młodą dziewczynę "pannę Pożyczalską", która swego czasu praktycznie wszystko od niej pożyczała, począwszy od lakieru do paznokci aż do okularów przeciw słonecznych włącznie. Słowem wszystko. Pani Magda życzliwa osoba, jeśli miała ...
0
Wesołe jest życie staruszka w III RP.
Witam   Kiedy staruszkowi uda się wydostać spod czułych, opiekuńczych skrzydeł usiłujących zagłaskać go jak kota  na śmierć,  urzędowych i ochotniczych miłośników starości, oraz aż rwącej się do pomocy służby zdrowia, zabiera ze sobą czterołapkowego przyjaciela i rusza w miasto na wycieczkę. Jasne, że niedaleko, ale kilka ulic zaliczy. I ubawiony, chichocze sobie starczym dyszkantem na każdym prawie rogu ulicy. Co go tak śmieszy ? Otóż  staruszek, zanim nim został, zaliczył pomyślnie kilka ustrojów politycznych. Rzetelny przynajmniej dwa, starsi np. ja, otarli się o okupację, a prawdziwe matuzalemy nawet dobrze pamiętają przedwojnie. I wszyscy obserwowali zmieniające się wraz z systemem włazidupstwo wobec ...
1
Kierunek paranoja
Walka o koryto trwa w najlepsze przybierając różnie, Mniej lub bardziej śmieszne formy . Coraz częściej niestety są one coraz bardziej żałosne. Ogólnie na obecną chwilę wygląda to tak że PIS co by nie zrobił traktuje jak Bóg wie jaką rewolucyjna zmianę. Te wszystkie projekty mniej lub bardziej dopracowane to nic wyjątkowego. To po prostu psi obowiązek władzy. Realizować program to realizowanie własnych deklaracji. Po drugiej stronie . Wszystko co zrobi obecna władze złe , fu , niedobre. Jedni i drudzy szczują się sami na siebie tworząc z każdej sytuacji jedną wielką paranoję. Bo jak patrzę na to jak ...
2
Wielka tajemnica Pablo Picasso
Słynny obraz Picassa z 1901 roku pt ‘Niebieski pokój’ prawdopodobnie ma więcej warstw, niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Po prześwietleniu obrazu, który powstał na początku pobytu artysty w Paryżu, promieniami podczerwonymi okazało się, że pod ‘Błękitnym pokojem’ znajduje się portret dobrze ubranego mężczyzny. Przeprowadzone w 2008 roku prześwietlenie ujawniło brodatego mężczyznę w muszce. Jednak kim on jest i co miał wspólnego z Picassem?Susan Frank, zastępczyni kustosza prywatnej galerii sztuki Phillips Collection w Waszyngtonie, próbuje odpowiedzieć na te pytania: - Poprzez zidentyfikowanie tej osoby usiłujemy dowiedzieć się czegoś o kręgu osób , z którymi Picasso ...
0
Historia filmu polskiego cz. 7
Wojna i okupacja hitlerowska zniszczyły kinematografię polską, a władze komunistyczne które objęły rządy po II wojnie światowej rozpoczęły szybką jej odbudowę licząc na wykorzystanie tej formy przekazu dla własnych celów propagandy politycznej. Wraz z umocnieniem się w Polsce systemu komunistycznego wzrosła także centralizacja produkcji filmowej i przestawienie jej wyłącznie na cele ideologiczno-propagandowe. Nowo wyprodukowanym filmom narzucano estetykę realizmu socjalistycznego i totalitarny system produkcji w kinematografii polskiej tym samym zamykając ją na wpływ zachodnich twórców. Tylko nieliczne filmy jak np.: "Piątka z ulicy Barskiej", czy "Pokolenie" Andrzeja Wajdy zdołały przełamać panujące schematy twórczości socjalistycznej. Śmierć Józefa ...
0
Palenie - łatwiej je zacząć niż rzucić
  To ty znowu palisz? Koleżanka w pracy wykazywała już pewne zdenerwowanie z powodu pętającego się po zakładzie pracy szefa z jakimś notablem. Weszła do pokoju gdzie przebywałem z kilkoma osobami, aby zapytać: - Nie wiecie czy już poszli sobie? A kto?, zapytałem. – No, chyba jakaś komisja tu chodziła po budynku i coś sprawdzali, - odpowiedziała. - A co to ma wspólnego z nami - zapytałem. Czy powinniśmy się czegoś obawiać?- Nie, tylko że boję się wyjść na papierosa kiedy ktoś tu chodzi, a palić mi się chce. Jeszcze mnie złapią na dymku i będzie mi głupio, odpowiedziała.- To ...
1
Rozczarowująca - Ekstaza. Euforia
Nie wiem, ile dni temu przeczytałam książkę Sylvii Day Ekstaza. Euforia. Zbierałam się i zbierałam żeby cokolwiek napisać. Cokolwiek, bo po prostu słów mi brak. Po lekturze tej książki muszę przyznać, że euforii brak i ekstazy również brak. Prawie każdy kto czytał Greya autorstwa E.L. James, sięgnął i po Crossa stworzonego przez panią Day. Autorka przyzwyczaiła nas do dużej dawki pieprznej erotyki. Ta książka, niestety, jest całkiem inna. Miałam nieodparte wrażenie, że wzięłam do rąk harlquinowski romans. A takich z reguły nie czytuję. Owszem, seks jest, ale jakiś taki niekolorowy – bezbarwny. Główną bohaterką tej powieści, której akcja rozgrywa się ...
2