+ Załóż konto
Strona główna > Rozrywka > O kinie...nieobiektywnie: cz. 5 - Pulp Fiction
Askaniusz
#Askaniusz
2016-07-10

Good job

15

O kinie...nieobiektywnie: cz. 5 - Pulp Fiction

5. Pulp Fiction – 1994

Gatunek: Gangsterski                    POLECAM !!!!!!!!   NIE DLA WSZYSTKICH !

MOJA OCENA: 9/10 (REWELACYJNY)

To jest to co kocham w kinie najbardziej. Całkowity odlot. Quentin Tarantino to jeden z moich najbardziej ulubionych reżyserów i scenarzystów. Jego filmy są właśnie tym, o czym pisałem wcześniej – zupełną ucieczką od rzeczywistości. Wszystko jest przerysowane, przesadzone, nieprawdziwe...i o to chodzi w „moim' kinie. To lubię.

„Pulp Fiction", podobnie jak inne dzieła Tarrantino, może kogoś razić brutalnością, ogromną ilością wulgaryzmów. Jednak to wszystko do siebie pasuje. Ja nienawidzę wulgarności w prawdziwym życiu, ale w filmach, takich jak „Pulp Fiction" jest ona genialnie scalona z całą resztą. Nie razi, przynajmniej mnie.

Wszystko jest tu znakomite, aktorstwo, genialnie dobrana muzyka, mistrzowskie dialogi...po prostu wszystko.

„Pulp Fiction" to film, który albo się kocha albo nienawidzi. Dla mnie jest genialny. Jeśli ktoś go jeszcze nie widział, musi obejrzeć. Pokocha...lub znienawidzi. Jednak na pewno nie pozostanie obojętny.

Pulp Fiction – 1994 – Reżyseria: Quentin Tarantino, w rolach głównych: Samuel L. Jackson, John Travolta, Uma Thurman, Bruce Willis, Ving Rhames, Harvey Keitel, Chritopher Walken, Tim Roth, Amanda Plummer, Eric Stoltz

Adres URL:

Leksykon filmowy. Film noir cz. 1
Film noir jest podgatunkiem omówionego wcześniej przeze mnie filmu gangsterskiego. Filmy z tego gatunku cechowały obrazy ciemnych biur detektywów, ulice pełne śmieci, opuszczone i zakurzone magazyny, bohaterowie o podwójnej moralności. Nie jest to gatunek łatwy w odbiorze i nie należy też do moich ulubionych, ale postaram się przedstawić go jak najdokładniej. Określenie "film noir" ("czarny film") zostało utworzone przez francuskich krytyków w połowie lat czterdziestych XX wieku i nadane amerykańskim filmom o danej atmosferze. Były to historie kryminalno-detektywistyczne, koncentrujące się wokół tematu perwersyjnych namiętności, korupcji, zdrady, cynizmu i rozczarowania. Filmy tego gatunku dały reżyserom okazję do ...
0
Leksykon filmowy. Film gangsterski cz. 3
Pod koniec lat 50. XX wieku pojawiły się filmy o "starych, dobrych czasach", gdy gangsterzy załatwiali porachunki w ulicznych strzelaninach.Do takich właśnie filmów utrzymanych w tendencji lat trzydziestych należą: "Machine Gun Kelly"z 1958 roku z Charlesem Bronsonem, "Al Capone", czy "Bloody Mama". Największy sukces odniósł jednak film "Bonnie i Clyde" z 1967 roku- obraz pełen przemocy i zbrodni. Główni bohaterowie tego filmu- para zakochanych w sobie rabusiów- stali się postaciami mitycznymi. A słynne zdanie: "Rabujemy banki" przeszło już do kanonu kultowych filmowych kwestii. Film ten wywołał gwałtowne kontrowersje, gdyż nie tylko przesunął granice przemocy prezentowanej w kinie ...
0
Leksykon filmowy. Film gangsterski cz. 2
Sukces kasowy filmów gangsterskich przyczynił się do ogromnego wzrostu popularności tego gatunku. Ukazywanie gangsterów jako ludzi odważnych i przestrzegających własnego kodeksu honorowego wywołało jednak w Stanach Zjednoczonych protesty ludzi, którzy nie godzili się na usprawiedliwianie przestępczości. W walce przeciwko filmowym gangsterom zaangażowały się władze, które drażniło, że ludzie pokroju Ala Capone byli podziwianymi- choć tylko w kinie- bohaterami, a krzywdy społeczne zaczęły być wskazywane jako najważniejsza przyczyna szerzenia się zła. Prowadzona przez przeciwników filmów gangsterskich m.in.: przez wpływową organizację Legion Przyzwoitości zaczęła przynosić efekty. Wejście w życie przepisów kodeksu Williama H. Haysa, rygorystycznie przestrzeganego od 1934 ...
0
Leksykon filmowy. Film gangsterski cz. 1
Film gangsterski jest gatunkiem typowo amerykańskim. Jest to odmiana dramatu sensacyjno-kryminalnego, którego głównym bohaterem jest gangster, grupa przestępcza lub organizacja mafijna, a głównym tematem- profesjonalnie zorganizowana zbrodnia i działalność przestępcza. Za pierwszy obraz tego typu w historii kina uchodzi film krótkometrażowy "Muszkieterowie z Pig Alley" z 1912 roku. Lillian Gish zagrała w nim dziewczynę ścigającą oszustów, którzy ukradli jej pieniądze. Jednak ten film podobnie jak i "Gangster i dziewczyna" z 1914 roku traktował zbrodnię raczej jako wynikłą z biedy patologię klasy robotniczej niż jako podniecającą profesję. Prawdziwym prekursorem gatunku był film "Ludzie podziemi" z 1922 ...
0
Leksykon filmowy. Western cz. 3
Nie wszyscy reżyserzy godzili się z demitologizacją Dzikiego Zachodu. Anthony Mann kręcił klasyczne historie z Dzikiego Zachodu, zachwycające rozmachem. Rozgrywały się one na bezkresnych preriach, w bujnych lasach, a czasem na ośnieżonych stokach gór. W większości jego filmów wystąpił James Stewart. Zagrał on główne role w takich produkcjach jak: "Winchester 73", "Zakręt rzeki", "Goła ostroga" czy "Mściciel z Laramie". Inny wielkim twórcą westernów był Budd Boetticher- reżyser filmów z Randolphem Scottem w roli bohatera obsesyjnie poszukującego zemsty. Duet ten stworzył takie filmy jak: "Siedmiu ludzi do zabicia", "Rancho Tall T", "Człowiek z kamienną twarzą" czy Comanche ...
0
Leksykon filmowy. Western cz. 2
Wprowadzenie dźwięku w kinie postawiło pod znakiem zapytania przyszłość westernu. Rejestrowanie dialogów i efektów dźwiękowych w naturalnych plenerach było przy ówczesnym poziomie technicznym bardzo skomplikowane. Na dodatek ujawniły się aktorskie braki wśród gwiazd. Mimo tych kłopotów publiczność pierwszych westernów dźwiękowych m. in.: "In Old Arizona" i "The Virginian" przyszła do kin, aby usłyszeć prawdziwy gwizd lokomotywy, skrzypienie podłogi w saloonie i dialogi prowadzone przez kowbojów w języku prawdziwego Dzikiego Zachodu. W roku 1931 na ekrany kin wszedł nagrodzony 2 Oscarami- za najlepszy film i scenariusz adaptowany- film "Cimmaron". Był on wyjątkiem w zalewie niskobudżetowych filmów klasy ...
0
więcej

Komentarze

WidzianezEkwadoru
Quentin Tarantino to jeden z tych reżyserów, ktorego albo sie lub albo nie. Osobiście wole Kill Bill, w którym Uma Thurman była poprostu rewelacyjna.
Askaniusz
Kill Bill jest oczywiście również fantastyczny. Napiszę o nim za jakiś czas, również o innych filmach Quentina.
#Askaniusz - Zgłoś nadużycie 1 0
HPL
Genialny film; muzyka po prostu powala; super dialogi; mistrzostwo
#HPL - Zgłoś nadużycie 0 0
Aby dodawać komentarze należy być zalogowanym.
Zaloguj się lub załóż nowe konto
Spacer wzdłuż "Drogi" razem z Viggo Mortensenem
Witam Serdecznie  Tak jak obiecałem wcześniej, pisząc o Zdarzeniu, tak dzisiaj kontynuując mój mini blok filmowy, przyjrzymy się  dokładnie "Drodze".  Chciałbym wprowadzić taką stałą  tradycję. W pierwszym akapicie zawsze będą tylko wstępne informacje o danej produkcji, wszystko po to żeby wprowadzić ład oraz porządek. Reżyserem tego post  apokaliptycznego obrazu jest:  John Hillcoat a scenarzystą  Joe Penhall.  Film ten możemy opisać jako Thriller i dramat. Premiera Drogi miała  miejsce 3 września 2009 roku. W głównych bohaterów wcielili się tacy aktorzy jak: Viggo Mortensen (Trylogia Władcy Pierścieni ) - Ojciec, Kodi Smit-McPhee - chłopiec, Robert Duvall - starzec, Charlize Theron ( Mad ...
0
Władza rodzicielska – panowanie czy rodzicielstwo?
Termin „władza” bywa rozmaicie rozumiany i stosowany. W słowniku języka polskiego czytamy, że władza, to relacja, w której jedna strona - rządząca – ma możliwość oddziaływania na drugą. W szerokim znaczeniu obejmuje sposób, w jaki człowiek może kontrolować otaczający go świat; w węższym zaś – metodę wpływania na innych ludzi, według zasad umowy społecznej lub przez przemoc. Władza rodzicielska, pojmowana literalnie, pozostaje zatem władzą, która daje przewagę temu, kto władzę tę sprawuje bezpośrednio. Jak widać, w kontekście słowotwórczym, jest to wyłącznie idiom, którego znaczenie jest swoiste, odmienne od znaczenia jakie należałoby mu przypisać biorąc pod uwagę poszczególne części składowe. Władza rodzicielska ...
0
Historia filmu polskiego cz. 8
Na początku lat. 60 XX wieku doszło do likwidacji polskiej sztuki filmowej w wyniku Uchwały Sekretariatu KC PZPR w sprawie kinematografii. Filmy tego nurtu artystycznego traktowane były jako niezgodne z propagandą i poddane negatywnej ocenie. Ograniczona została także swoboda twórców filmowych. To wszystko doprowadziło do emigracji wielu wybitnych twórców jak m.in: Romana Polańskiego. Na przełomie lat 60. i 70. po sukcesie filmu "Krzyżacy" tematykę współczesną przyćmiło kino historyczne i kostiumowe, z uporem pomijające jednak tematykę II wojny światowej, a oparte na dziełach literackich. Powstały wtedy takie filmy jak: "Rękopis znaleziony w Saragossie" czy "Faraon". Przełom ...
0
Zacznijcie  czytać  Koran !
Trudno się z tym pogodzić, zwłaszcza Polakom, jednak tak naprawdę, dla nas chrześcijan, to nie Rosja jest problemem. Już o tym pisałem w poście 2014.08.24 „Pod prąd" - KRÓTKO na TEMAT. Może się mylę, lecz widzę to tak (inaczej) ! – „Wróg mojego wroga jest moim przyjacielem". I kto za to jest odpowiedzialny w poście 2014.08.21 „Pod prąd". Może się mylę, lecz widzę to tak (inaczej) ! – „Było Ich trzech, w każdym z Nich inna krew, ale jeden przyświecał im cel".Widzę, że będę musiał o tym pisać częściej, by dotarło.Świat a zwłaszcza chrześcijańska Europa, będzie potrzebowała ...
0
Słowo o muzyce
"I choć życie nie jest łatwe, a los ciągle figle płata, Twoje dźwięki są jak dla mojego serca łata".  Dzisiaj parę słów o muzyce, czyli, jak dla mnie, jednym z największych cudów świata. Towarzyszyła ludziom odkąd pojawiły się pierwsze wzmianki o ich istnieniu - z początku  do odprawiania rytuałów, z czasem stała się popularna wśród wysokich klas, dziś jest już ogólnodostępna.  Nie ma lepszej rzeczy, niż zatopienie się w ulubionych dźwiękach i podejrzewam, że mało kto potrafiłby wyobrazić sobie swoje życie jako niekończącą się ciszę. Jestem natomiast pewna, że ja sama nie mogłabym tego po prostu znieść... Muzyka towarzyszy mi w każdej ...
11
Za horyzontem zdarzeń
Za horyzontem zdarzeń,za tajemnic woalemrecykling ludzkich marzeńodbywa się ospale.Zlatują tutaj wszystkie.Zgubione. Niespełnione.Te, które były bliskie,a potem oddalone. Powoli je ugniatabrutalna rzeczywistość.Bez przerwy i przez latana przeszłość kładzie przyszłość.I nasze ustawiczniezmierzają tam marzenia,bo miało być tak ślicznie,lecz los zamiary zmienia. Wybiera rozbudzonei nawet te najmniejsze,a niektóre na stronęodkłada - zbiera w wiersze.Niech jeszcze pozostanąnadzieją lub mirażem.Nie wszystkie żyć przestanąza horyzontem zdarzeń. Usiadłem tutaj z pióremi szperam wśród odpadu.Znalazłem tu "Culture".Znalazłem "Spieprzaj dziadu!"i wierszyk wpadł mi w ręcedziewczęcą ...
1
Bezwolna  demokracja  czyli  listy  wyborcze.
2015.07.28„Pod prąd" - KRÓTKO na TEMAT. Może się mylę, lecz widzę to tak (inaczej) !Bezwolna demokracja czyli listy wyborcze.Właściwie jeden człowiek (maksimum tak zwany zarząd) w danej partii politycznej (bez względu na poglądy) ustala nasz demokratyczny wybór.Politycy i media tak się podniecają tematem, iż nie potrafią zrozumieć prostej rzeczy, że od początku do końca obecna sytuacja związana z tworzeniem list wyborczych (ustalanie jedynek) jest w czystej postaci oszukiwaniem demokracji.Czy w waszym zgniłym dziennikarskim środowisku, znajdzie się choć jedna myśląca nie liżąca d...y osoba, która wreszcie prawidłowo oceni tą patologię ?P.S.Komunizm ładnie zwany ...
0
Leukoencefalopatia z zanikającą istotą białą
Rzadka, uwarunkowana genetycznie choroba neurodegeneracyjna. Choroba rozwija się w wieku dziecięcym (między 3. a 19. rokiem życia), objawiając się epizodami ataksji i spastyczności oraz zaburzeniami świadomości o różnym nasileniu, skojarzonych z banalnymi urazami lub infekcjami.Choroba przebiega u wszystkich pacjentów z VWM podobnie -i na szczęście dość powoli. To głównie postępująca niesprawność ruchowa. Mogą też niewyraźnie mówić, ale na szczęście bardzo długo nie mają trudności z połykaniem. Pogorszenia występują po infekcjach z wysoką gorączką, urazach głowy, silnych stresach emocjonalnych. Przy infekcji -trzeba podawać leki przeciwgorączkowe. Inteligencja tych dzieci jest na ogół dobra, powinny mieć kontakt z dziećmi i prowadzić na ...
0
Nie lubię żółtych żonkili
To był dramat. Miał mnóstwo obrazów.Jednoznacznych i przeciwstawnych.Pełnych grozy, rozpaczy, urazówi nie brakło zwyczajnych, zabawnych. Mimo wszystko to jednak był dramat.Było dobro i zło. Była zdrada.Nie da dziś się wszystkiego zakłamać,ale śmiać się też nie wypada. Jest w recenzjach zwyczajna sieczkaoburzenia i zamyślenia.To nie była do nieba wycieczka.To był dramat ludzkiego sumienia. Można z niego powycinać scenyi przedstawiać je całkiem inaczej.Nawet jeśli je przeżyjemy,nie szukajmy w nich innych znaczeń. To był dramat wachlarza zachowań,jaki zdarza się na progu piekła,a dziś stał się przedmiotem rokowań.Część widowni na inną się ...
0
W obręczy zła
Nikt przecież zdrowy na umyśle,choroby swojej tak nie schowa.Człowiek czasami dzieci wyślei myśli, że kadra jest zdrowa.Przypłynie taki na Utoyę,albo poleci samolotem,a ukrył swoją paranojęi nikt nie odpowiada potem.Kto przechodził dziwne szkoleniai do tajnych związków należy,ten dawno nie ma już sumienia.Kto jemu życie swe powierzy?Zaufa tylko korporacja,gdy przejdzie jej wtajemniczenia.Obowiązuje demokracjamiernych, lecz wiernych, bez sumienia.Normalny nie jest terrorystą.Musiał przechodzić mózgu praniei wyobraźnię ma już mglistą.Nie zważa na to, co się stanie.Aż tylu młodych z Europywyjeżdża gdzieś na ochotnika...
0
Dr Lecter, do ostatniej kropli miłości
   Kilka lat temu zafascynowana filmami o dr Hannibalu Lecterze z genialną rolą sir Anthony Hopkins'a, zanim jeszcze AXN stworzyło serial "Hannibal", napisałam sama brakującą część życia dr Lecter'a. Zarys scenariusza przetłumaczyłam na język angielski i wysłałam do reż. Ridley'a Scott z prośbą, by zechciał zrobić kolejny film o Hannibalu. Wysłałam pod adres agencji w Hollywood, który znalazłam w internecie, nigdy nie dostałam odpowiedzi... W swoim opowiadaniu chciałam nadać ludzką twarz dr Lecterowi, pokazać, że był zdolny do miłości. Oto mój Hannibal Lecter:   Dr Lecter do ostatniej kropli miłości ...
0
Wielkie Piękno
O wielkich działach rozmawiać można całymi godzinami. Jednak te największe nie potrzebuję słów komentarza, a czasem słów dla nich po prostu brakuje. Brakuje mi słów dla allegretto z VII Symfonii Beethovena, brakuje dla mało znanego poloneza b-moll Chopina. I właśnie chyba po tym poznaję, że coś jest dziełem naprawdę niesamowitym. Długo zastanawiałem się, czy nie popełnię zbrodni siląc się na podsumowania czegoś, co sam uznałem za niemalże doskonałe, a które określone zostało już w tytule: Wielkie Piękno... Reżyser – Paolo Sorrentino ukazuje świat, który, jak powiedział Jerzy Stuhr „już nie istnieje". Świata w który blichtr świetności i przepychu, hałas ...
1