+ Załóż konto
Strona główna > Rozrywka > Leksykon filmowy. Film wojenny cz. 2
Verdis
#Verdis
2017-01-28

Good job

3

Leksykon filmowy. Film wojenny cz. 2

II wojna światowa była najkrwawszym konfliktem militarnym w XX wieku, stąd trudno się dziwić, że zainteresowanie tą tematyką wśród producentów i reżyserów było ogromne. Pierwsze filmy tego gatunku zaczęły powstawać jeszcze podczas trwania działań zbrojnych. Były to jednak z reguły filmy propagandowe, objaśniające widzom sens i konieczność walki oraz ukazujące odwagę i zaangażowanie żołnierzy w obronę ojczyzny. Filmy te jednocześnie zachęcały społeczeństwo do ponoszenia ciężarów na rzecz armii. Budziły one jednocześnie nienawiść do wroga, ukazując jego okrucieństwo, bezwzględność i brak jakichkolwiek zasad moralnych. Większość takich filmów nie wykraczała jednak poza schematy- były to obrazy o mało zróżnicowanej i pozbawionej oryginalności fabule, produkowane szybko, bez dbałości o szczegóły.

Najwięcej filmów wojennych powstało w Stanach Zjednoczonych. Przed przystąpieniem USA do wojny produkowano w Hollywood filmy mające charakter przygodowy i ukazujące „amerykańskich chłopców" jako nieustraszonych obrońców demokracji. Takim filmem jest „Sierżant York" z 1941 roku- legendarny film oparty na wspomnieniach amerykańskiego bohatera narodowego i najsłynniejszego żołnierza I wojny światowej Alvina C. Yorka.

7 grudnia 1941 roku odmienił amerykański przemysł filmowy. Japoński atak na Pearl Harbor zaskoczył producentów, ale potrzebowali oni niewiele czasu, aby przestawić się na masowe kręcenie patriotycznych obrazów. Już w 1942 roku powstał film „Pamiętajcie o Pearl Harbor" nakręcony szybko i małymi kosztami.

W Hollywood powstały filmy poświęcone prawie każdej formacji wojskowej. Zmagania na lądzie ukazywały filmy: „Wyspa Wake" czy „Sahara". Piloci stali się bohaterami takich filmów jak: „Latające tygrysy" czy „Mściwy jastrząb". Natomiast marynarze: „Kierunek Tokio" czy „Łódź ratunkowa".

Spośród wielu produkcji na wyróżnienie zasługuje film Fritza Langa „Kaci też umierają", oparty na autentycznych wydarzeniach, jakie rozegrały się w Pradze wiosną 1942 roku, gdy dwaj przeszkoleni w Wielkiej Brytanii „cichociemni" dokonali udanego zamach na Szefa Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy Reinharda Heydricha. Reżyser nie skupił się jednak na realizmie przedstawionych wydarzeń, a na stworzeniu mrocznej atmosfery. Ciekawe filmy w czasie wojny powstały też w Wielkiej Brytanii. Na uwagę zasługują: „Nasz okręt", „Było ich dziewięciu" oraz " San Demetrio".

W Związku Radzieckim dominowały początkowo zestawy kilku krótkometrażówek fabularnych, ukazujące walki toczone przez Armię Czerwoną z Niemcami. Były one przepełnione treściami propagandowymi, patetyczne i podniosłe, o ściśle wyznaczonym, czarno-białym podziale świata- czyli bezgraniczne bohaterstwo żołnierzy radzieckich i okrucieństwo hitlerowców. Wśród pełnometrażowych filmów sporą grupę stanowiły te ukazujące walki partyzanckie: „Sekretarz rejkomu", „Ona broni Ojczyzny". Pozostałe sławiły heroiczną walkę Armii Czerwonej: „Dwaj żołnierze" czy „Wielki przełom".

Adres URL:

Leksykon filmowy. Film katastroficzny cz. 2
W latach sześćdziesiątych XX wieku liczba filmów katastroficznych nie przekroczyła 20 tytułów. Wśród nich znalazł się: "The Last Voyage"- opowieść o morskiej podróży liniowcem zakłóconej przez wybuch kotła parowego. W 1969 roku powstał film "Wulkan"- opowiadający autentyczną historię potężnego wybuchu wulkanu Kratakau w 1883 roku. Siłę wybuchu specjaliści określili jako zbliżoną do siły eksplozji bomby atomowej. Ciągle także powracał motyw zagłady nuklearnej. Najlepszym filmem tej dekady opowiadającym o zagładzie atomowej był brytyjski "War Game" z 1965 roku. Ten utrzymany w dokumentalnym stylu obraz opowiadał o świecie po zakończeniu wojny jądrowej. Poważne pytania stawiał także Sidney Lumet ...
0
Leksykon filmowy. Film katastroficzny cz. 1
Jedną z naczelnych zasad dobrych producentów filmowych jest dbanie, aby ich filmy dostarczały widzom silnych emocji. Widz bowiem czuje się usatysfakcjonowany wtedy, gdy przez dwie godziny trwania seansu nie pamięta o realnym świecie i daje się całkowicie wciągnąć w fabułę filmu. Do takiego stanu przyczynia się z całą pewnością film katastroficzny. Początki tego gatunku filmowego sięgają końca lat dwudziestych XX wieku. W 1929 roku reżyser Ewald Andre Dupont nakręcił film "Atlantic", będący ekranizacją dramatu Ernesta Raymonda o zatonięciu luksusowego brytyjskiego parowca "Titanic" w 1912 roku. Zrealizowany w dwóch wersjach językowych- angielskiej i niemieckiej- uznawany jest za ...
0
Leksykon filmowy. Film noir cz. 3
W filmach noir- jak wspomniałam- zło objawia się pod postacią pięknych, ale cynicznych i niebezpiecznych kobiet. Te femme fatale odgrywają ogromną rolę w fabułach "czarnych filmów". Do najsłynniejszych odtwórczyń ról kobiet fatalnych należały: Jane Greer- "Brzemię przeszłości", Rita Hayworth- "Gilda", Ava Garner- "Zabójcy" czy Lana Turner-"Listonosz zawsze dzwoni dwa razy". Grane przez nie bohaterki do perfekcji opanowały sztukę uwodzenia i wykorzystywania mężczyzn. Filmowe kobiety fatalne wyprzedzały swoją epokę o kilka dekad, ponieważ często kierowały się zasadami skrajnego feminizmu. Odmawiały grania ról żon i matek, a małżeństwo traktowały jako ograniczenie własnej wolności. Z premedytacją używały swej fizycznej ...
0
Leksykon filmowy. Film noir cz. 2
Pierwsze filmy noir przypominały "Sokoła maltańskiego"- były to detektywistyczne dreszczowce, bardzo często oparte na powieściach sensacyjnych Raymonda Chandlera, Jamesa M. Caina czy Dashiella Hametta. Centralną postacią w nich jest cyniczny samotnik, który spotyka na swojej drodze piękną femme fatale- kobietę fatalną. Przez ekran przewijała się galeria typów spod ciemnej gwiazdy: skorumpowani gliniarze, łajdacy, gangsterzy, oszuści, drobni kryminaliści i mordercy. Mimo negatywnego świata jaki kreował, czarny film posługiwał się też swoistą sprawiedliwością: kobieta fatalna sprowadzała śmierć na swoich kochanków, padała ofiarą własnej przewrotności i w finale albo ginęła, albo trafiała w ręce stróżów prawa. Początkowo bohaterowie filmów ...
0
Leksykon filmowy. Film noir cz. 1
Film noir jest podgatunkiem omówionego wcześniej przeze mnie filmu gangsterskiego. Filmy z tego gatunku cechowały obrazy ciemnych biur detektywów, ulice pełne śmieci, opuszczone i zakurzone magazyny, bohaterowie o podwójnej moralności. Nie jest to gatunek łatwy w odbiorze i nie należy też do moich ulubionych, ale postaram się przedstawić go jak najdokładniej. Określenie "film noir" ("czarny film") zostało utworzone przez francuskich krytyków w połowie lat czterdziestych XX wieku i nadane amerykańskim filmom o danej atmosferze. Były to historie kryminalno-detektywistyczne, koncentrujące się wokół tematu perwersyjnych namiętności, korupcji, zdrady, cynizmu i rozczarowania. Filmy tego gatunku dały reżyserom okazję do ...
0
Leksykon filmowy. Film gangsterski cz. 3
Pod koniec lat 50. XX wieku pojawiły się filmy o "starych, dobrych czasach", gdy gangsterzy załatwiali porachunki w ulicznych strzelaninach.Do takich właśnie filmów utrzymanych w tendencji lat trzydziestych należą: "Machine Gun Kelly"z 1958 roku z Charlesem Bronsonem, "Al Capone", czy "Bloody Mama". Największy sukces odniósł jednak film "Bonnie i Clyde" z 1967 roku- obraz pełen przemocy i zbrodni. Główni bohaterowie tego filmu- para zakochanych w sobie rabusiów- stali się postaciami mitycznymi. A słynne zdanie: "Rabujemy banki" przeszło już do kanonu kultowych filmowych kwestii. Film ten wywołał gwałtowne kontrowersje, gdyż nie tylko przesunął granice przemocy prezentowanej w kinie ...
0
więcej

Komentarze

Aby dodawać komentarze należy być zalogowanym.
Zaloguj się lub załóż nowe konto
Historia filmu w pigułce cz. 8
Pojawienie się filmu dźwiękowego w 1927 roku spowodowało zahamowanie ekspansji amerykańskiej kinematografii w Europie. Wprowadzenie dialogów i piosenek w języku angielskim czyniło go niezrozumiałym dla nieanglojęzycznych widzów co doprowadziło do rozwoju kina we Francji i Niemczech. Przełom lat 20 i 30 XX wieku był najlepszym okresem w historii kina niemieckiego, zahamowany jednak został przez dojście do władzy Adolfa Hitlera. Pod koniec 1929 roku niemiecki reżyser Josef von Sternberg nakręcił „Błękitnego anioła" ( w Polsce z powodu cenzury znanego jako „Błękitnego motyla")- jeden z najsłynniejszych niemieckich filmów z niezapomnianą rolą Marleny Dietrich. Jak wspomniałam okres świetności kina niemieckiego skończył się wraz z ...
0
Sprzątanie jest bez sensu? I tak się przecież nakurzy...!
Moja mama zawsze mówi, że buty, dłonie, stopy, ubranie czy dom/pokój są wizytówką człowieka. Jak masz stajnie Augiasza w mieszkaniu, to tak samo będzie wyglądało Twoje życie. Wczoraj wzięłam sobie mamusine słowa do serduszka, w końcu to moja rodzicielka i doświadczenia ma więcej, niż tak maluczka osóbka jak ja. Zabrałam się za sprzątanie i pierwszy raz w życiu sprawiło mi to przyjemność...nigdy nie sądziłam, że coś takiego wypowiem, pomyślę lub napiszę - bo miotła i ja to raczej nie jest związek z dobrymi perspektywami. Myślę, że każdemu z nas przyda się czasem taki "życiowy porządek", poukładanie myśli na półce ...
3
Ciasto Snickers z przymrużeniem oka
Snikers - ciasto zainspirowane słynnym, powszechnie lubianym batonikiem. To nic innego, jak płaty ciasta miodowego przełożone kremem budyniowym i kajmakiem, okraszone karmelizowanymi orzechami. Mnie osobiście przypomina miodownik albo orzechowiec. Ciasto jest eleganckie, będzie dobrze się prezentować na świątecznym stole ale i na wszelkich przyjęciach. Wymaga nieco pracy, więc robię je tylko na specjalnie okazje. Moim zdaniem snikers lepiej smakuje z solonymi orzeszkami ziemnymi, jak z orzechami włoskimi ale wybór należy do Was.   Składniki na miodowe blaty (forma ok. 20cmx25cm, 3 blaty):   500g mąki pszennej 1 ...
1
Loving Music 12
Sting – „Every Little Thing She Does Is Magic" (2010) LIVE! 17 grudnia 2010 roku z okazji 85-lecia Polskiego Radia, Sting wystąpił w Warszawie z orkiestrą pod batutą Adama Sztaby. Polski akcent na blogu. Znakomite wykonanie jednego z moich ulubionych utworów The Police. No a sam Sting? Co nam napisać? Jeśli ktoś nie wie kto to taki, to wstyd ;) ...
0
Pierwsza kadrowa pisowska ze stalinowskim nalotem
PiS likwiduje konkursy na stanowiska w służbie cywilnej, czyli na te, które z powodów merytorycznych zwykle były nienaruszalne po kolejnych wyborach, bo ktoś musiał znać się na rzeczy, żeby rządzić krajem i nie narażać się za każdym razem na śmieszność albo stertę odwołań z „terenu". Cywilizacyjny krok wstecz, w stronę nomenklatury. Ale równocześnie praktyczne i rewolucyjne zarazem rozwiązanie, które zatwierdza stan faktyczny i likwiduje fikcję konkursów. Większość konkursów w Polsce, od gmin po ministerstwa, zawsze była robiona na pokaz. Z punktu widzenia administracji rządowej może zawalić się system, w którym realna władza i realna wiedza spoczywała w rękach średniego ...
1
Ostatnie pożegnanie
Śmierć zawsze przychodzi za wcześnie i w najmniej odpowiednim momencie. Jednakowoż, śmierć, to stan naturalny, jak i narodziny. Każdy umiera, skoro wcześniej się urodził. Nie o samej śmierci wpis będzie jednak, ale o obrządku ostatniego pożegnania. Ze śmiercią człowieka wiąże się bowiem wiele obrzędów i zwyczajów, które ewaluowały, zgodnie z obserwacjami Matki, w czasie. Nim jednak o doświadczeniach Matki względem obrzędów i rytuałów, w których miała sposobność uczestniczyć, trochę o samym ceremoniale. Rytuał pogrzebu i związane z nim zwyczaje mają bezpośredni związek ze strachem. Tak, tak. Już w średniowieczu wymyślono sobie, że taki umarły może straszyć, więc należy go pogrzebać. ...
0
Historia  filmu w pigułce cz. 17
Podczas gdy jedne gatunki filmowe przeżywały rozkwit inne odchodziły do lamusa. Nie inaczej sytuacja miała się w kinematografii lat 70. XX wieku. Zmierzch w tej dekadzie przeżywały western i film wojenny. Miejsce szeryfa na koniu zajął "miejski kowboj" na koniach mechanicznych, a wojna przestała być atrakcyjna, kiedy widzowie doświadczali jej codziennej dawki w telewizji jako wieści z Wietnamu, Nieliczne filmy z tego gatunku takie jak "Patton", "Bitwa o Midway" czy "O jeden most za daleko" odniosły sukces i przeszły do kanonu filmowego. Reżyserzy bardziej interesowali się psychicznymi urazami weteranów wojennych. Chyba najgłośniejszym filmem o tej tematyce jest ...
0
Możecie  nazwać  to  rewizjonizmem.
2015.03.15„Pod prąd". Może się mylę, lecz widzę to tak (inaczej) !Możecie nazwać to rewizjonizmem.Jednak, skoro Ukraińcy tworząc w 25.08.1991 r. po rozpadzie ZSSR, własne, autonomiczne państwo, prócz terenów po rosyjskich przejęli również terytorium obejmujący część polskich Kresów, które jak wiadomo Polska bezprawnie utraciła na rzecz ówczesnego ZSSR na mocy nigdy nie ratyfikowanych ustaleń Jałtańskich (w 1945 r.). Przypominam cofniętym w rozwoju, że Ukraina, te tereny, wtedy i obecnie traktuje jako swoje, pomimo że okupione były fałszem i mordem na narodzie polskim i historycznie należą do Polski. To czy wedle obowiązujących zasad uznających prawo do własności, nie ...
0
Moja ,, partyjna wina "
Obserwując to co wyprawia się przy okazji wypadku Pani Premier Beaty Szydło zaczynam zadawać sobie podstawowe pytania o sprawiedliwość, o to kiedy człowiek jest winny a kiedy nie.Bo to kolejna sytuacja gdzie bez żadnego postępowania sądowego wszelakie ,, tuzy "tegoż świata już wiedzą jak było. A więc PIS wraz z całą swoją otoczką osądził młodego człowieka , plus zapowiedział kolejną reformę tym razem Biura Ochrony Rządu . I tu mój minus bo w zdarzeniu ponad partyjnym wymagam wręcz udoskonalenia procedur tak żeby najważniejsze osoby Państwie niezależnie od legitymacji partyjnej były chronione , tym bardziej że to już kolejna ...
1
O kinie...nieobiektywnie: cz. 78 - Jagodowa miłość
78. Jagodowa miłość (My Blueberry Nights) – 2007 Gatunek: Romans MOJA OCENA: 5/10 (ŚREDNI) Film chińskiego reżysera Kar Wai Wonga obejrzało znacznie więcej osób niż jego azjatyckie produkcje, ale co z tego, skoro obejrzało film jedynie dobry. To obraz z klimatem, miłość unosi się w powietrzu, jest w geście, uśmiechu, w jedzeniu jagodowego placka, w paleniu papierosa, a wszystko to zilustrowano piosenkami z gatunku „pościelowych". Do głównej roli reżyser zatrudnił piosenkarkę Norah Jones, dla której był to aktorski debiut. Biorąc pod uwagę fakt, że pojawia się ona praktycznie w każdej scenie, istniała ewentualność, że amatorka może zepsuć film. ...
0
[Recenzja]Soul Calibur IV
Jestem wieloletnim fanem bijatyk, zaszczepiono mi tę pasję za młodu. Zresztą w latach 90tycvh natłok filmów karate w telewizji był wielki, a pech chciał, że uwielbiałem Jackie Chana. Pierwsze gry tego typu były 2D i pozwałem je u kumpla, na jego komputerze. Czas mijał gry przeszły w trzeci wymiar, a wiele serii dotrwało do dziś. Co bardzo mnie cieszy, jednak charakter bijatyk mocno zmienił się przez lata. To co miało im pomóc, niestety w dużym stopniu je okroiło. I tak kupując piątą część Soul Calibura mocno się zawiodłem. Tryb single został mocno okrojony, a kupując gry sporo po premierze ...
0
W obręczy zła
Nikt przecież zdrowy na umyśle,choroby swojej tak nie schowa.Człowiek czasami dzieci wyślei myśli, że kadra jest zdrowa.Przypłynie taki na Utoyę,albo poleci samolotem,a ukrył swoją paranojęi nikt nie odpowiada potem.Kto przechodził dziwne szkoleniai do tajnych związków należy,ten dawno nie ma już sumienia.Kto jemu życie swe powierzy?Zaufa tylko korporacja,gdy przejdzie jej wtajemniczenia.Obowiązuje demokracjamiernych, lecz wiernych, bez sumienia.Normalny nie jest terrorystą.Musiał przechodzić mózgu praniei wyobraźnię ma już mglistą.Nie zważa na to, co się stanie.Aż tylu młodych z Europywyjeżdża gdzieś na ochotnika...
0